28-08-2011    

Mijn blonde bouviers Boy en Tommy (De meest trouwe vrienden, zijn huisdieren)

Hoi allemaal, ik ben Mirjam en heb met mijn man en kinderen onze 2de blonde bouvier.
Onze eerste bouvier was Boy geboren op 10-09-1992 en overleden op 27-02-2005. Dit was ook een perfecte bouvier gecoupeerde oren en staart en zo lief, een echte sul. Toen ik zwanger was van onze zoon kwam die iedere dag met zijn kop even met zijn oor tegen me buik liggen tot op een dag hij ineens wegliep na het neerleggen van zijn kop op mijn buik en de volgende dag het ook niet meer deed, vlak na dat gebeuren moest ik op controle komen en toen bleek de hartslag van de baby veel te snel te gaan. Toen begreep ik zijn gedrag, en besefte ik dat onze hond meer is dan we denken. Als we ziek waren kwam die altijd bij je en bleef hij je aankijken en gaf die zijn poot. Je kon alles doen knuffelen mopperen en hij bleef je beste vriend. Toen onze zoon thuis kwam na de geboorte in het ziekenhuis werd onze bouvier Boy meteen geroepen en bij de baby gelaten na even ruiken was het goed en de twee zijn sindsdien elkaars beste maatjes. Onze zoon kon en mocht alles doen met Boy!

Na 12 jaar 5 maanden en 17 dagen was Boy op, zijn tandvlees trok wit weg en later bij de dierenarts werd zijn tong al lichter en hebben we hem moeten laten inslapen zodat hij niet meer hoefde te lijden.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Nu hebben we weer een blonde bouvier Tommy geboren op 01-06-2006. We kochten Tommy toen hij 11 weken oud was in Sint- oedenrode in Noord Brabant.

Tommy is een gekke, lieve en beschermende maar toch een beetje bluffende boef. Ook Tommy is blond en heeft nog wel zijn staart en oren zoals hij is geboren, we zijn er aan gewent dat die met de krulstaart wel eens iets meeneemt van de salontafel, maar toch is die staart een mooie en vrolijke sierraad aan zijn kont(haha) die duidelijk maakt hoe hij zich voelt.

Tommy was als pup erg graag gezien in de buurt, een bolletje wol dat later zo groot werd dat ze het wel eens een beer noemde of een klein paardje. We speelde vaak voor op het veld waar tommy met mijn zoontje en vrienden ging voetballen en met frisbee spelen allemaal te gek, ook een skippybal was een favoriet speeltje al bleef die niet lang heel.

Een rondje door de buurt moest altijd langs een groepje oudere mensen die dan tommy begroeten en even kwamen kijken hoe hij zich weer uitsloofde met zijn speeltjes, hij kon zo hoog springen dat hij al gauw meerdere namen had zoals de springkip! Ook een koekje vragen aan mensen die op balkon op 1 en 2 hoog stonden ging hem goed af, ze werden dan met een boogje naar hem gegooid. Zo kreeg hij zijn lekkers wel! De buurvrouw naast ons was zomers de klos als de balkon deur open stond gaf die een blaf en als de buurvrouw bij de tussenschutting stond gaf Tommy een poot door de kier als gevolg dat hij een koekje kreeg

Nu wonen we sinds bijna 2 jaar in een eengezinswoning naast het bos, sinds die tijd is Tommy waaks op onze eigen terrein en in huis. Tommy was gewent dat hij een eigen bankje had waar hij op lag, en dat die op bed mocht liggen met een kleed eronder.

Maar t probleem was in dit huis was een trap om bij de slaapkamers te komen, en tommy kon geen trappen lopen. Aangezien mijn man ontbijt op bed kreeg in de weekenden en Tommy graag schooit om eten was traplopen snel geleerd, zodat die nu weer samen met vrouwtje tv. kan kijken wat hij ook echt doet, niet alleen naar dieren maar naar echt alles. En als het niet bevalt dan valt die de tv aan door op zijn achterpoten te steigeren als een paard en piep en blafgeluiden maakt! Tommy is ook erg gek op kinderen. Op een vakantie kwam ik een vader met zijn kind tegen de man ging te keer tegen t kleine meisje ik keek maar liep er langs t meisje kwam eerst huilend voorbij , daarna de schreeuwende vader, Tommy reageerde hij trok richting de man en begon erg hard te blaffen en gaf een waarschuwing , alsof hij het kindje wou beschermen. Aangezien ik niet zo goed zie in t donker, merk ik dat Tommy dan veel feller is en me erg goed beschermd. Hij blaft ook direct als we buiten lopen erg hard terwijl er soms niemand is. We zijn ook een keer samen aangereden door een fiets op het voetpad sindsdien reageert hij op fietsen die herrie maken of van de stoep afrijden
Situaties die niet leuk waren daar reageert die nog op, zoals die eerst niet deed. Tommy is erg lief en voelt veel dingen aan en is dan er voor je of je nu tegen m moppert of met hem knuffelt je hem veel of soms minder aandacht geeft, hij blijft je beste vriend en is er voor je als je dat wilt en nodig hebt.

Een anderhalf jaar geleden was ik ziek en moest ik naar t ziekenhuis voor het eerst zonder de hond, ja dat was raar. Tommy hoorde me door de telefoon en reageerde echt of dat die me zocht en miste. Toen ik weer thuis kwam kon ik m niet uitlaten als mijn man dat deed was ‘t goed maar door andere vond die maar vreemd en keek die achterom naar mij, met ogen van waarom loop jij niet mee?

Nu een jaar geleden overleed mijn zus onverwachts, ik was natuurlijk erg van slag en ik wou even met mijn hond knuffelen, maar het gekke was mijn hond liep achteruit weg van mij en keek me vreemd aan. Toen ik later met mijn achterbuurvrouw sprak en me hand naar haar hond uitstak liep die ook weg en mijn tamme valkparkiet die beet me en maakte ook rare aanvalsgeluiden. Een tweetal dagen later werd het al beter want ik vond het erg vervelend dat ik niet met mijn hond kon knuffelen. Ik praten tegen me hond en na een korte tijd was alles gelukkig weer goed en deed die weer gewoon. Ik denk dat ik een spanning gevoel afgaf of verdriet wat hun niet konden plaatsen. Mijn ervaring met mensen is dat ze er niet altijd zijn waneer je ze nodig hebt en mijn huisdieren zijn er altijd voor me zelfs als ik niet vrolijk of gezellig bent.

Heel vaak ervaar je dat je hond beter weet of iets goed is dan dat je zelf denkt te weten.
Ze zijn ook veel gewent door gewoonten’s. Onze afgelopen vakantie ging voor het eerst anders, en we besefte te laat dat de hond er anders over dacht door dat de situatie niet klopte. Normaal gaan we als we naar huis gingen de koffers in de auto doen, dan de hond uitlaten de auto in en naar huis. Nu deze vakantie deden we de koffers in de auto en zouden we de dag erop naar huis gaan, de koffie was in het huisje op dus we dachten we gaan even op het terrasje op het park een kopje koffie kopen, dus wij gingen weg zonder de hond
We deden de gordijnen dicht en zeiden , we zijn zo terug. buiten hoorde we ineens een knalgeluid, denkend dat het bij de buren was liepen we door, na 2 drankjes werd ik niet zo lekker en ging ik vast naar het huisje terug. Vlakbij het huisje leek het wel of er een wolf aan t huilen was, geschrokken zie ik mijn hond voor het raam staan die de gordijn met zijn kop heeft weggeschoven en met een natte bek daar zie huil/blaffen (de knal geluid was de metalen asbak die hij bij de zijraam van de vensterbank had geschoven) Ik ben snel naar binnen gegaan en heb hem begroet en gezegd dat vrouwtje niet weg was naar huis en ook niet weggaat zonder hem. Ik ging even naar de wc maar Tommy ging toen weer piepen, toen liet ik hem naar buiten aangezien die erg buitenadem was door zijn gehuil en gestrest.Buiten gekomen liep die naar de auto rook bij de achterklep en keek door de bestuurders raam.
Toen ik zij baasje en kindje komen zo liep die om de auto heen en ging liggen bij de achterzijde. En stond pas weer op toen gelukkig vlak erna mijn man en zoon er weer aan kwamen lopen, heel blij rende hij naar ze toe en sprong om ons heen, daarna ging die weer in het huisje zijn vermoeidheid uitslapen.

We zijn erna maar naar huis gegaan en hebben weer lekker in ons eigen huisje geslapen waar hij avonds weer lekker op een kleedje bij me op bed met mij heeft tv gekeken en ‘morgens weer bij ons kon nadutten. We hopen dat u heeft genoten van ons verhaal.

Groetjes van Mirjam en onze lieve blonde boef Tommy







Met dank aan: Mirjam en Tommy
Datum: 28-08-2011