17-11-2013    

Te oud voor een hond?

Na het overlijden van mijn grote viervoeter Sam had ik besloten om geen hond meer te nemen. Tja ben ook al over de 50 en ja als mij wat zou gebeuren … wat gebeurt er dan met mijn hond.

Ik was uitgenodigd om te komen eten bij mijn vriendin, ik werd blij begroet door haar hond Astor, hij kwam voor me zitten en wachtte geduldig totdat ik hem wat lekkers had gegeven, wat ik natuurlijk ook altijd bij me had, en ja toen bekroop me plotseling het gemis van een hond zo erg dat ik toch eens bij mezelf ten rade ben gegaan om toch nog maar een hond aan te schaffen. Ik vertelde mijn gevoelens aan mijn vriendin en die zei dat het misschien wel heel verstandig was om daar eens goed over na te denken. Ik bleef dus bij mijn vriendin eten en ons gesprek ging ja zoals je begrijpen zal over zal ik een hond nemen of niet. De hele avond hebben we erover gepraat en de voor en tegens tegen elkaar af gewogen. We liepen al bijna weer over het strand in IJmuiden met de honden !! Thuis gekomen liet ik de avond nog eens passeren en heb een besluit genomen, en ik ga ervoor!

Nu heb ik wel een kennisje dat bij het dierenasiel werkt dus snel haar telefoonnummer gezocht en haar opgebeld of er nog een leuke hond voor mij in het asiel zat. Ze was blij dat ik belde want ze zaten met een groot probleem, er was een jonge bouvierpup binnengebracht die ze gevonden hadden in het bos, er borrelde een boosheid in mijn buik op en zei: dat mee je niet toch, wie doet dat nou!!Nou zei ze het is echt waar, een wandelaarster die door het bos liep had het horen piepen en blaffen en was eens gaan kijken wat er aan de hand was en zag daar een plastic kratje met een pupje staan. Er stond water en eten in het kratje en het kleine pupje zat te huilen en te blaffen. Die mevr had het hondje meegenomen op haar arm en werd overladen met allemaal lieve hondenkusjes. Die heeft ons gebeld of wij wat voor die kleine pup betekenen konden. Ik ben er toen met mijn collega heengereden en de pup meegenomen. Toen ik dit verhaal hoorde was ik helemaal van de kaart Loes en wilde er eigenlijk diezelfde avond er al heen om het pupje op te halen, maar ik moest geduld hebben tot de volgende dag.

Ja aangekomen bij het asiel zat het pupje al gezellig op schoot bij mijn kennisje, omdat het een pupje was had de dierenarts haast gemaakt om hem na te kijken en die vertelde dat hij kern gezond was en dus feilloos door de keuring heen kwam om herplaatst te worden. Ja ik hoefde er niet lang over na te denken en ik zei: hij of zij is mijn!!!! Nou zei mijn kennisje met een grote glimlach op haar gezicht, dat vermoeden had ik al toen je naar hem keek. Ik pakte hem op en knuffelde hem wat direct beloond werd met allemaal lieve hondenkusjes. Oke ik geef het toe en wilde dit hummeltje graag in huis nemen. De ppieren zou opgesteld worden en het pupje werd nog even ingeŽnt en gekamd en dan kon ik hem aan het einde van de middag ophalen.

Je begrijpt ik als een speer naar de dierenwinkel en heb daar een mandje, kluifjes, koekjes, riempje en brokjes gekocht en voelde me zo blij als een kind. Ach ja ik heb Sarah dan wel gezien maar ik voel me nog fit en vitaal zit goed in mijn velletje (oke hier en daar wat verslapt haha) dus waarom niet!
Met een blij gevoel kwam ik thuis met al die spulletjes. Het duurde (na mijn inziens) uren en uren voordat ik die kleine op kon halen, die klok wilde maar niet opschieten. En toen het dan eindelijk tijd was om hem te gaan halen, heb ik waarschijnlijk de maximum snelheid overschreden en een bekeuring aan mijn broekrok!!

Oh Loes het is zo’n schatje ik heb hem Forrest genoemd, dat vond ik eigenlijk wel toepasselijk, hij is nu (geschat) 11 weekjes oud en wij zijn stapelgek op elkaar. Nu volg ik al een tijdje de site van jullie Xero en geniet van al die mooie foto’s zoals van waterpret, herfstfoto’s enz enz en waar ik ontzettend om gelachen heb is het neusjes raden. Geweldig hoe kom je erop. Ik dacht zal Forrest zijn verhaal naar Loes en Xero sturen wie weet komt mijn lieve kanjer ook op Xero zijn site te staan.

Nou Loes en Xero ik ben dus weer rijk met mijn lieve kanjer en weg is het gevoel dat ik TE oud ben voor een hond en geniet met volle teugen van mijn kleine vent.

En met een dikke knuffel voor Xero zeggen wij gedag

Groetjes Marijke en Forrest
====================================================================
Marijke zoals afgesproken een foto uit mijn eigen archief (Boris)

Met dank aan: Marijke en Forrest
Datum: 17-11-2013