04-05-2013    

Hallo allemaal,

Ik wil graag even weer een verhaaltje schrijven, maar het is wel een zielig verhaal.

Mijn maatje, onze poes Lisa is helaas eind februari ziek geworden en op 4 maart moesten mijn baasje en vrouwtje een droevig besluit nemen. Lisa werd niet meer beter en alle organen zouden één voor één uitvallen, want ze had een tia gehad. Ze zag niks meer, pas als ze ergens vlakbij was, dan schrok ze, omdat haar snorharen er tegenaan kwamen.

Ze draaide steeds rondjes in huis, plaste in huis en haar oogje zat vol bloed.

Nu hebben mijn baasjes Lisa meegenomen naar huis, om haar achter het huis bij ons te begraven. Bobby en ik hebben thuis afscheid genomen van Lisa, maar ik vond het toch wel raar hoor en durfde eerst niet naar binnen te gaan. Ik heb het toch maar gedaan, maar later blafte ik en ging niet naar binnen.

Mijn baasje heeft een hele diepe gat gegraven, waar ze Lisa voorzichtig ingelegd hebben. Dat hebben wij gezien. Baasje deed niet alle zand er direct weer op, omdat het zand niet direct ging zakken. Ik ging erop liggen, om dichtbij mijn maatje Lisa te zijn.

De volgende dag heeft mijn baasje alle zand er weer opgegooid en toen ik ging ik nog steeds daar liggen. Volgens mijn baasjes lig ik nog steeds op de plek, waar Lisa ligt begraven. Ja, vind je het gek, ik wil dichtbij haar zijn.

Ik mis Lisa heel erg hoor en Bobby en mijn baasjes ook. We hebben er nog elke dag veel verdriet van, dat ze is overleden, maar gelukkig is Lisa wel uit haar lijden verlost.

Een poot van Yassar en Bobby en een knuf van Koos en Ina.


 

Met dank aan: Yassar en zijn vrouwtje Ina
Datum: 04-05-2013