17-11-2012    

Hallo Xero,

Ik Boris ben een stoere bouvier van 6 maanden oud en geloof het of niet ik ben al een herplaatser! Mijn leventje begon zo leuk en ik mocht mee met mijn (toen) nieuwe baasjes. Maar weet je als je nog heel klein bent moet je van alles leren, bijvoorbeeld dat je buiten een plasje en een drukkie moet doen. Ja weet ik veel dus ik deed mijn plasje en drukkie gewoon in de kamer. Na het eten moest ik altijd zo nodig en ja dan piepte ik wel van he kom op moet plassen, maar daar werd niet naar geluisterd en ja wat moet je dan. Deze baasjes dachten dat ik het mijzelf wel zou leren, ja hoe dan?

Ik kreeg ook straf en eerlijk gezegd begreep ik daar helemaal niets van, als je het mij niet leert hoe het hoort dan kan ik er toch ook niets aan doen ik weet dat toch niet. Nou Xero ik heb veel verdriet gehad hoor en die baasjes schreeuwde dat ze stapelgek van mij werden, terwijl ik best wel lief probeerde te zijn hoor! Uiteindelijk werd ik in een doosje in de auto gezet en weg gebracht naar een groot huis wat achteraf een asiel bleek te zijn. Daar werd ik liefdevol opgevangen en geknuffeld. Dat was een heel verschil en ik genoot van de aandacht die ik kreeg.

Nu Xero moet je weten daar komen mensen naar je kijken om te kijken of ze je lief genoeg vinden om mee naar hun huis te nemen. Al snel was er iemand die mij  lief vond, ik voelde dat wel aan en heb me toen maar even dapper gedragen om naar haar toe te lopen en haar allemaal kusjes te geven op haar hand die door de tralie van mijn bench stak. Het wonder geschiede en die aardige mevr kwam mij na een paar dagen halen. Ik was eerlijk gezegd wel een beetje bang, want ja ik had niet geleerd waar ik mijn behoefte moest doen en ja zeg nou eerlijk om weer uitgescholden te worden is ook niet echt leuk. Maar mijn nieuwe vrouwtje (ze heet Rita) werd helelmaal niet boos op mij toen ik op haar schone vloer een plasje had gedaan, ik keek daar wel van op hoor. Ze kwam bij me zitten en aaide me over mijn koppie, ik keek haar eens aan en kon niet geloven dat ze zo lief naar mij keek.

 Al snel kwam ik erachter dat als ik gegeten had mijn vrouwtje Rita mijn riempje pakte en we dan een stukje gingen wandelen. Wel zei ze geregeld Boris doe eens een plasje en ja om haar een plezier te doen ging ik dan wel  in het gras zitten plassen, wat dan weer een heel blij vrouwtje opleverde die me zowat plat kuste op mijn bolletje, blij dat ik het goed gedaan had huppelde ik aan de riem weer vrolijk verder.

Het duurde ongeveer een weekje of twee dat ik het helemaal begreep wat de bedoeling was en  het ook aan kon geven als ik naar buiten wilde om een plasje of een drukkie te doen. Elke keer is mijn vrouwtje nog steeds blij als ik een plasje buiten doe. Ik heb geleerd dat ik buiten mijn behoefte moet doen!

Ook was ik eerst een beetje bang voor haar handen, maar toen ik uiteindelijk begreep dat haar handen zacht waren voor mij inplaats dat ze mij pijn deden, vond ik het heerlijk om ook haar te laten zien dat ik van haar ging houden, en gaf haar dan likjes over haar wang.
Joh Xero ik heb echt geboft dat dit vrouwtje in het asiel langs kwam om te kijken of er een hondje voor haar bij was.


We maken veel wandelingetjes en die worden steeds langer, dit komt zegt mijn vrouwtje Rita dat ik eerst nog even moet groeien en sterke spiertjes moet krijgen. Xero ik voel me zo gelukkig dat ik constant loop te huppelen aan de riem! Zit nu ook op de hondenschool wat keigaaf is!! Kan al zit en netjes aan de riem lopen, ja af en toe wil ik ondertussen nog wel eens spelen met mijn andere klasgenootjes maar dat mag niet. Na de les mogen we ravotten met elkaar is goed voor het onderlinge contact, zal best ik weet alleen maar dat het echt keigaaf is om te spelen met andere hondjes.

 Toen mijn vrouwtje Rita achter de pc zat te surfen en jou site tegen kwam, kreeg ze een idee om mij mijn verhaal aan jou te laten vertellen zodat als mensen die een pupje in huis nemen wel moeten begrijpen dat een pupje van alles moet leren zodat je dan als pup kan leren begrijpen dat je niet in huis mag plassen en drukken.

Mijn angst voor mensen is overwonnen en ik sta nu heel open in het leven en als mijn vrouwtje aan het werkt gaat dan ben ik bij mijn vrouwtje haar moeder meer dan welkom  ben. Fijn he Xero. Ik hoop  later net  zo mooie en stoere bouvier te worden als jij!

Dag Xero dank je wel dat ik met mijn verhaal op je mooie site mag staan , je krijgt een knuf van mijn vrouwtje Rita, en wie weet stuur ik over een tijdje nog wel een verhaal over wat ik in de tussentijd beleeft hebt

Groetjes van een hele blije bouvier

Boris

Met dank aan: Boris en zijn vrouwtje Rita
Datum: 17-11-2012