01-10-2012    

Hoi Xero,

Onze vakantie zit er weer op en die was toch heel anders verlopen als ik me had voorgesteld.
Wij gaan al jaren naar hetzelfde vakanties adres en ergens halverwege de reis bezoeken we altijd een restaurant waar de baasjes koffie gaan drinken en een lekker broodje bestellen. De koekjes komen gelijk mijn richting op en er werd ook altijd een broodje ham of kaas voor mij besteld. Deze keer was het anders, het lag niet aan de crisis ,maar aan Cobus. Hij begon na een uur rijden al allerlei klaagliederen ten gehore te brengen en van een repertoire waar ik niet van hou. Het was een mix van Marianne Weber en een rap van Ali B .

We kwamen ook nog in een file terecht en toen wist hij helemaal niet meer van ophouden,dat mijn trommelvliesjes niet beschadigd zijn mag een wonder heten. Bij de eerste de beste parkeerplaats mochten we de pootjes strekken en werd ons een bak water voorgeschoteld ,zelfs een kluifje kon er niet vanaf want die hadden ze te ver weggestopt. Ook even uitgebreid wandelen was er niet bij, Cobus werd bij een boom gestald en voor mij werden een paar grassprieten uitgezocht waar ik mijn behoefte moest gaan doen.

Toen we uiteindelijk op onze vakantiestek gearriveerd waren moest ik op Cobus passen toen de auto werd uitgeladen, terwijl ik anders altijd gelijk naar buiten mag. Ik heb daar een leuke vriendenkring opgebouwd en ze stonden dan ook allemaal bij de achterdeur op me te wachten. Het was te gênant voor woorden, mijn vrienden stonden me luidkeels te roepen terwijl ik achter het raam alles gade moest slaan. Het vrouwtje wilde Cobus niet zonder toezicht op het terrein los laten lopen omdat hij de naam van waakhond eer aan doet en daar moest ik dan weer onder lijden.

Nadat de koffers uitgepakt waren mocht ik eindelijk mijn vrienden begroeten,dat was weer een hartverwarmend weerzien, alleen voor Cobus moest ik me soms vreselijk schamen. Hij probeerde gelijk een van mijn vriendinnen te versieren en toen ik hem aan vriend Karel de ezel voor wilde stellen was hij in geen velden of wegen meer te bekennen, die vond hij doodeng. Ook Flappie het konijn kon hem niet bekoren, daar liep hij ook met een grote boog omheen. Gelukkig lagen er ook een aantal ballen op het terrein, dus verder heb ik weinig last van hem gehad.

Ik was gewent als we op de hoeve waren om de hele dag los te lopen en ging hier en daar gezellig buurten, maar dat kon nu niet meer, ik mocht alleen naar buiten als er iemand bij was. Ik baalde als een stekker en heb dat gecompenseerd door de hele week niet meer te luisteren. Ging tijdens de wandelingen lekker door de vlaaien banjeren en liet af en toe een boodschap achter op plaatsen waar mijn vrouwtje dat liever niet had, op een fraai glad geschoren gazonnetje komen mijn kunstwerken tot het beste tot zijn recht.

We zijn ook een dagje met onze boevenvriendin Shanga in Brunssum wezen wandelen en zwemmen en dat was erg gezellig. Shanga heeft mij ook nog wat goede tips gegeven hoe ik opdringerige kerels van me af moest houden en ze werken goed,nogmaals mijn dank daarvoor.

In Maastricht werd mijn geduld wel heel erg op de proef gesteld, ze weten dat ik dol ben op shoppen, maar moest iedere keer voor de winkels wachten, ze vonden het te lastig om met twee honden de winkels in te gaan. Iedere keer als we in de wacht stonden kwamen er allerlei vreemde gasten op ons af die een foto van ons wilde maken, vooral de Aziatische types konden niet genoeg van ons krijgen. En Cobus vond het helemaal te gek, die malloot ging keurig op zijn kont zitten om voor ze te poseren.  We werden ook nog gestalkt, want toen we de volgende dag in Valkenburg waren zagen we weer diezelfde gast met zijn camera om de nek, het vrouwtje heeft ons toen heel snel onder de tafel gefrommeld, omdat ze geen zin meer had in al die fratsen.

We gingen elk avond in Slenaken uit eten en na afloop mochten we dan in de Gulp zwemmen. Deze Gulp is niet zo'n ding wat in een broek zit,maar een klein riviertje wat voor een aantal weken geleden voor heel veel wateroverlast heeft gezorgd in Zuid Limburg.
Daarna gingen we nog een grote wandeling maken door de weilanden heen, ook daar hadden we veel bekijks want de paarden en koeien liepen altijd gezellig een stuk met ons mee.

Cobus heeft zich na een paar dagen aangepast en ging zich ineens heel voorbeeldig gedragen,zeiden ze tegen mij dat ik nog een voorbeeld aan hem kon nemen,nu weet ik niet wat ze met die opmerking bedoelden, maar ik ben nu eenmaal een boef en maak zelf wel uit wat ik doe.

Het is weer een heel epistel geworden, maar ik moest het even kwijt.

Babs

Met dank aan: Babs, Cobus en hun vrouwtje Hanneke
Website: www.zavage.nl
Datum: 01-10-2012