26-02-2011    

Hallokido!

Kennen jullie mij al? Ik ben Nolan! Ik ben ook zo’n mega stoere boef als Xero, tenminste dat denk ik zelf, kijk maar….

Als ik wandel til ik al hl  hoog mijn pootje op en als ik mazzel heb val ik niet om. Eerst kijk ik dan ff om me heen maak me dan extra groot en dan doe ik net alsof ik mega stoer ben.

Gisteren ook weer. Ik ging samen met een klein vriendinnetje wandelen, zij is een shiba-inu en kan zonder te bukken onder mijn buikie doorrennen. In het begin  heb ik wel getwijfeld of ze een kat of een hond was. Volgens mij was dat nog niet zo gek dat ik dat dacht want daar is ze zelf ook nog niet zo zeker van. Toen ze bij ons binnenkwam dook ze meteen met haar kop, hup, de kattenvoerbak in. Gek dat ze toch blijft blaffen..Het zal dus waarschijnlijk toch wel een hondje zijn.

Effe later gingen we gezellig in de bossen wandelen, zij mocht niet los, omdat ze nog niet zo goed luisteren kan. Ik weet niet of dat komt omdat die oortjes zo klein zijn of omdat het  met die eigenwijze oortjes van haar nooit zal gaan lukken, maar er hing in ieder geval een hele lange riem aan. Valsspeler dat ze was, ging ze me uitdagen, rondjes op die korte pootjes om me heen rennen en dan….. toen ik weg wilde zaten al mijn 4 poten aan elkaar vast!

Daarna deed ik eventjes alsof ze er niet was, ik ben natuurlijk wel een stoere boef, morgen word ik tenslotte al 10 maanden! Staart mooi in de krul en hop de poot in de lucht met plassen…. Totdat ik op een bergje stond. Dat heb je wel eens in Limburg en jawel… daar sjeesde ze weer voorbij. Stond ik daar stoer te wezen, dus ik vergat dat ik maar op 3 poten stond…. Oeps, les 1, niet stoer doen met dames in de buurt. Ik lag dus onder aan het bergje…. een poot te weinig op de grond met wegspringen. Dat was pas stoer (ahum)… En mijn baasje lag wr helemaal dubbel.

Na die stevige wandeling waarin ik weer eens duidelijk liet zien hoe stoer ik aan het worden ben. Mocht ik lekker snurken onder de tafel terwijl mijn baasjes en de baasjes van de minikat, uh, hond samen een pannenkoek zaten te eten.

Maar zo stoer ben ik niet altijd hoor… Vandaag bijvoorbeeld. Was ik weer hartendief. Ik probeer iedere week samen met mijn vriendje en 2 vriendinnetjes bij bejaarden, zieken en dementerende mensen op bezoek te gaan. Vandaag ook weer dus. Ik lag lekker onder de tafel uit te rusten toen er een mevrouw in een rolstoel vroeg of ze een van mijn vriendinnetjes mocht aaien. Ik ging al eens staan om te kijken wie het was en toen zag ze mij. Ik weet  het niet wat het is, maar ik schijn eruit te zien als een mega knuffelbeer of zo. De reactie was weer …. Ohhhhh, mag ik die ook eens aaien? Wie mij??? Geen probleem hoor! Dus ik liep er op mijn rustige manier naar toe en liet mij eens lekker onder mijn sikje aaien. Daarna ging ik maar wat dichterbij staan vlak voor het gezicht van de mevrouw. Deze mevrouw lag namelijk in haar stoel. Ze was kei aardig en vond mij z leuk dat ik het niet kon laten haar eens lekker in haar gezicht te lebberen. Mijn vrouwtje schrok er een beetje van en zei dat het niet mocht, maar die mevrouw begon van blijdschap te huilen en vertelde dat dit het mooiste was wat haar het laatste jaar overkomen was.

Nou, dat had ik dus weer mooi voor elkaar… Weer een lid voor mijn fanclub. Misschien moet ik daar toch eens werk van gaan maken. Ik schijn een nogal hoge aaibaarheidsfactor te hebben waardoor ik meestal  uitzie als een knuffelbeer in plaats van een gevaarlijke bouvier. Maar ja, wat kan het schelen… Ik knuffel zelf ook veel te graag dus laat maar lekker gaan!

 

Dus ook voor jullie, heel veel knuffels!!!!!

 Nolan.

 

Met dank aan: Nolan en zijn baasje Jozette
Datum: 26-02-2011