11-03-2012    

Jagen!

Loes, Tys is weer vreselijk aan het jagen. (Tys: kruising koningspoedel / bouvier oftewel de koningsbouvier!) Weet jij wat ik hier aan moet doen? Nee, dat wist Loes net zo min als ik … maar: ze zou er eens in gaan duiken. Als Loes zegt dat ze ergens in gaat duiken dan gaat ze daar ook beslist in duiken. Maar ja, ze is ook wel heel erg druk met Xero’s site en alle contacten die ze heeft dus er komen ook heel veel andere dingen op haar pad.

Dus toen ik kort daarna spontaan in het park iemand tegenkwam die vertelde dat hij jaren in de africhting had gezeten, vroeg ik hem ook eens naar wat ideeŽn. Oef, lastig. Want: jachtinstinct is best sterk. Vertel eens, wat gebeurt er? Nou, Tys is niet lang weg. Vroeger wel, dan stond ik met gemak een half uur op de jongen te wachten. Tegenwoordig is het hooguit 5 minuten maar hij jaagt wel heel doeltreffend. Oftewel: als hij gaat jagen, is er ook iets te jagen. Maar hij gaat er dus niet eindeloos achteraan. Als hij terug komt, zeg ik niks, maak geen drukte. Ik sta gewoon op het bospad met de riem in de hand, Tys komt moe en voldaan voor me zitten en laat zich gewillig aanlijnen. Zo van: tja, dit is het gevolg van die actie maar verdorie, het was het wel waard ….

Allemaal leuk en aardig en Tys is echt een geweldige, lieve en sociale hond die bijzonder goed luistert en bijzonder goed te corrigeren is. Maar die jachtdrift moet, al ga ik op mijn kop staan. Het is sterker dan mijn correctie of commando ‘blijf’. En ik wil niet dat hij achter wilde dieren aanjaagt. Dat wil ik gewoon niet.

Of Tys bal- of voergericht was? Bal! Leer hem apporteren … dat kan Tys heel goed! Leer hem zijn prooi (lees: bal) aan je af te geven! Dat doet Tys zonder mankeren … oooh … euh, leer Tys speuren. Verstop de bal en laat hem zoeken. Kan hij! Echt? Ooh … okť … Gooi de bal weg en geef hem het commando ‘ga’. Verdomd … ja, ook dat kan Tys maar eerlijk is eerlijk, dat is wel een hele tijd geleden dat ik dat spelletje met hem gespeeld heb.

Er viel een kwartje. Op een afgelegen stuk terrein, zonder afleiding, ben ik weer es aan de slag gegaan. Ik heb eerst even lekker met alle honden gespeeld met de bal, zodat ze de eerste energie eruit hadden. Er was mij geadviseerd om alleen met Tys te gaan oefenen. Ik had bedacht dat ik de andere honden na het eerste speelkwartier in de auto zou doen en dan even met Tys aan de slag zou gaan. Maar ja, toch even proberen hoe het met de hele kudde tegelijk gaat … Nou, hele kudde … Jip en Daan kunnen niet tegen de snelle reacties van Moor, Syb en Tys op en laten het spel met de bal aan de jonkies over. Gaan lekker rondsnuffelen en zoeken. Jagen es wat op muisjes en ander gespuis. Tot grote tevredenheid. Dus: die keutelden lekker rond. Opa doet nog steeds mee met de balspellen. Nou ja, meedoen … op zijn manier dan. Opa hoort en ziet niet zoveel meer maar loopt gewoon achter de jonkies aan. Waar zijn gaan, is de bal nietwaar? En opa mag dan niet meer zoveel zien en horen, hij ruikt nog als de beste. Dus best vaak ruikt hij de bal als eerste. Knap hoor.

Rechts achter het riet zie je Daan en Jip snuffelen. Moor, Syb en Tys staan keurig onder appel en ‘blijven’, terwijl opa weer nergens om maalt …. Deze foto is gemaakt, terwijl ik van de honden wegloop en de bal achter me weggooi.

Goed, ik ben begonnen met Moor, Syb en Tys met de basiscommando’s. Eerst verbaal, daarna met gebaren. Dat ging best goed hoewel opa nog wel eens door het clubje net ‘afgelegde’ hondjes heen banjerde. Wat een stoorzender, die ouwe …. De onder appel staande hondjes wilden echter best proberen opa te negeren en dat ging eigenlijk ook wel goed. Mooi. Hondjes bij elkaar gezet, ‘zit’ en ‘blijf’. Deden ze keurig. Ik liep weg met de bal en verstopte hem in het groen. Moortje, 1-jarig dwergpoedeltje en heel fanatiek als het om de bal gaat, probeerde nog een paar keer snel en zonder mijn commando de bal te halen voordat Tys en Syb mijn commande ‘ga’ opvolgden. Het rotjonk. Overigens bleven Syb en Tys ondanks zijn enthousiaste run naar de bal toe keurig zitten. Ik was zelf nog het meest verbaasd … wauw!

Na een paar keer herhalen ging dat heel goed. Ook Moor bleef zitten wachten tot ik terug kwam en het commando ‘ga’ gaf. Opa denderde weer overal doodgemoedereerd doorheen maar we geven hem allemaal het voordeel van zijn respectabele leeftijd en negeren het verder maar.

Vervolgens moesten de jochies weer ‘zit’ en blijf’. Ik liep een stukje weg, draaide me om zodat ik oogcontact had met hen en gooide de bal duidelijk zichtbaar het struikgewas in. Nu was de bal duidelijk in beweging en dus best lastig voor de jonkies om te blijven zitten. Dat gebeurde dus ook niet. Maar: ik ben ook niet gek en stond niet voor niks met mijn gezicht hun kant op. Ik zag de reactie aankomen en kon snel het commando en gebaar ‘blijf’ geven. Dat werkte nog ook … goh ….

Na weer een paar keer oefenen hadden de mannekes het door en bleven keurig wachten tot ik bij hen terug was en het commando ‘ga’ gaf. Jeetje, wat goed! Nu weer het commando ‘zit’ en ‘blijf’, en nu bleef ik bij hen staan terwijl ik de bal weggooide. De hondjes dreigden snel in de poten te komen maar het commando ‘blijf’ werd gevolgd en ze gingen pas rennen toen ik ‘ga’ gaf. Super!

Genoeg geoefend voor die dag. De volgende dag ging ik het bos in. Als Tys ooit ergens herten heeft opgesnord, zal hij daar beslist weer gaan jagen. Ik zag het aankomen: lijf strak, oortjes gespitst en kop omhoog. ‘Blijf’! Tys had er helaas schijt aan … jammer hoor. Tys kwam echter heel snel weer terug, ging voor me zitten en liet zich gewillig aanlijnen. Ik speelde met de bal met de anderen. Tys mocht niet meedoen en moest rustig aan de riem meelopen. Tys losgemaakt van de lijn en hop, daar ging Tys weer. Shit …

Tys kwam weer terug, ging voor me zitten en liet zich aanlijnen. Weer met de anderen met de bal gespeeld, wachten tot Tys rustig was aan de riem en weer losgeklikt. Tys wilde gaan, ik gaf het commando ‘blijf’ en Tys bleef …. Wel met flink de pest in (staart naar beneden en een kop van ‘verdorie’) bleef hij bij ons. Ik liep rustig door, geen balspellen. De anderen waren lekker aan het spelen en het rennen en Tys moest volgen. Deed hij keurig en duidelijk met flink de pest in. Toen Tys een tijd rustig mee liep, de bal weer tevoorschijn gehaald en we zijn weer gaan spelen. De oefeningen van de dag ervoor herhaald.

En wat denk je? We hebben een heel fijne, lange wandeling gemaakt, soms met de bal gespeeld, soms gewoon gewandeld en Tys heeft niet meer gejaagd …. Ja, er zijn inderdaad weer momenten geweest dat Tys weer ging jagen. Dan herhaal ik de hele riedel weer samen met hem en het is weer over. Morgen sta ik weer in het bos en dan komt er weer zo’n moment. Dat weet ik nu al. En: dan gaan we weer de hele riedel herhalen.

Het was zoeken naar wat voor Tys zou werken. Dit werkt. Ik moet het alleen net zolang blijven herhalen tot het echt in zijn systeem zit. Ik heb goede hoop!

Met dank aan: Ylona, Tys en de hondjes
Datum: 11-03-2012