05-02-2012    

Toeval is toeval...... of toch wat anders...

Vroeger had ik een vriendin ( vanaf de lagere school), we deelden lief en leed met elkaar !!
Toen we ieder naar het voortgezet onderwijs gingen verloren we elkaar uit het oog.
Een jaar of 5 geleden kwamen we elkaar weer tegen in de supermarkt bij ons in het dorp.
In al die 20 jaren hadden we elkaar nooit weer getroffen.

We maakten gelijk een afspraak voor een bak koffie. Adressen uitgewisseld en dan blijkt dat we ook nog geen 4 kilometer bij elkaar vandaan wonen. Zij aan de ene kant van het natuurgebied en wij aan de andere kant. Ik kom bij haar en wat zie ik…. 2 bouviers…en nog een enorme grote mechelaar….. ik vertel haar dat wij ook 2 bouviers hebben, wat een toeval of niet dan ! Allebei dus de liefde voor hetzelfde ras. Zij vertelde mij dat alledrie de honden kruising bouvier x herder waren. De oudste, Bo, leek net een uit de kluiten gewassen Mechelaar. De andere twee, 2 zusjes Kiki en Luna, waren net bouviers.
Onze levens hebben, los van elkaar, bijna dezelfde weg bewandeld. Zij is met haar jeugdliefde getrouwd, ik woon samen met mijn jeugdliefde. Beiden hebben we geen kinderen. Beiden hebben we dezelfde hobby’s, Onze mannen hebben ook bij elkaar in de klas gezeten vroeger en kennen elkaar dus ook goed. Het gaat zelf zover dat we soms dezelfde kleding hebben zonder dat we het van elkaar weten…. Kortom: het klikt dus nu ook weer uitermate goed. De honden gingen echter niet zo goed samen. Het grootste probleem lag bij hun oudste hond Bo. Zij dulde geen andere teven op haar erf en het was dus gelijk een flinke knokpartij met onze Reza. Vorig jaar is deze hond echter overleden en toen hebben we gelijk de 4 honden weer met elkaar in contact gebracht. Dat verliep prima. Dus elke keer als we nu bij elkaar komen kunnen de honden ook mee. We maken samen heerlijke wandelingen etc…….


Hun honden zijn echter nog bijna nooit, buiten de wandelingen om, van het erf af geweest. Hooguit een keer naar de DA en dan is het een gejoel en gejank van jewelste in de auto. En ze waren dus ook nog nooit in een ander huis geweest en ook nog nooit mee op vakantie. Onze honden zijn gewend om overal mee naar toe te gaan, hotel, huis, terras, restaurant…het maakt niet uit. Zij wilden wel eens proberen hoe dat met die mutsen van hun zou gaan, dus dat gingen we toch maar eens verder uittesten. Wij, de dames, hebben een lang weekendje weg geboekt naar de Eifel in Duitsland. Eind 2011 was het zover…. De reis is prima verlopen, hun honden waren een half uurtje beetje onrustig geweest en toen was het OK. We kwamen bij het huisje…. 4 persoons….. aan de kleine kant maar wel lekker knus !
De hondjes hadden al snel hun eigen plekje gevonden. Die van mij, als haantjes de voorste, natuurlijk op het vloerkleedje…. Zijn gek op warmte …. “s-nachts de hondjes mee op de slaapkamers…. Die van ons kennen dat, maar die van hun niet…….dus Luna vond het wel leuk om dan ook maar gelijk op het bed te duiken hahaha. Dat was uiteraard van zeer korte duur, daarvoor was het bed nou net ietsie te krap ( 1,60 x 1.90 mtr is niet heel erg groot  …. en bovendien is het “not done” in een vreemd bed….

We hebben ons prima vermaakt, genoten van de prachtige omgeving. Het weer was ons zeer goed gezind…. Lekker zonnetje en flinke vorst in de nacht. Dat heb ik geweten want ik was gebombardeerd tot broodjes haler….. Ik ben altijd zo belachelijk vroeg wakker, dus stond ik keurig netjes om 8.00 ’s morgens bij het bakkertje, nadat ik eerst een half uur ruiten moest krabben. Als ik dan terug kwam was de rest ook een beetje boven water. Ons huisje lag lekker aan de rand van het park en we konden zo het bos in wandelen. We hebben een paar heerlijke wandelingen gemaakt. Leuke plaatjes geschoten……. Zandor heeft mij nog van een berg afgedrukt toen we samen op de foto wilden….. drukte zijn gat zo dicht tegen me aan dat ik omging.( nee , dit keer was er geen wit hekje ;-), voor degenen mij in Heteren een buiteling hebben zien maken dankzij een hevig verliefde Zandor )









Ook hebben we het prachtige oude stadje Kronenburg bezocht. En alle 4 de honden hebben zich gedragen alsof ze nooit iets anders gedaan hadden…geweldig !
1x keer vonden Reza en Kiki het nodig om elkaar in de haren te vliegen….gat in de nek bij Reza tot gevolg. We hebben ze even heel duidelijk gemaakt dat ze toch vriendinnetjes moeten worden en dat is allemaal wel goed gekomen.

We hebben het gezellig gehad, veel bijgepraat, veel gelachen en het was zeker voor herhaling vatbaar !! ( de volgende is weer geboekt… lekker naar Frankrijk in Mei )




Groetjes van ons allemaal
Bert en Ragnhild met Kiki en Luna & René en Jantina met Reza en Zandor

Met dank aan: Jantina en René, Reza en Zandor & Ragnhild en Bert, Kiki en Luna
Datum: 05-02-2012