27-03-2011    

VLOOIEN

Vlooieninfecties bij de hond en kat, maar ook bijvoorbeeld bij het konijn, komen zeer veel voor. Meestal heeft ons huisdier er niet zo veel last van. Een enkele keer krabben en daar blijft het verder bij. Er zijn echter ook dieren die een vlooienallergie dermatitis kunnen ontwikkelen. We zien dan dat dit diertje erg veel jeuk heeft en ook duidelijke huidproblemen ontwikkeld. Jonge pups en kittens met een massale vlooienbesmetting kunnen t.g.v de beten een erge bloedarmoede ontwikkelen en dat kan zelfs dodelijk aflopen. Ook kunnen wij als eigenaar gebeten worden door vlooien. We zien dan meestal enkele rode puntjes op benen en armen en ook een jeukend gevoel komt vaak voor. Om dit alles te voorkomen is het aan te raden om vlooien preventief te bestrijden, het hele jaar door!

Iets dat niet vergeten mag worden is de ontworming van uw huisdier na een vlooienbesmetting. Vlooien zijn immers drager van lintwormlarfjes en kunnen uw hond of kat hiermee infecteren.

De cyclus van de vlo:
De vlo zuigt bloed zodra ze op de hond of kat (of konijn!) springt en 1 dag later begint ze eitjes te leggen, tot wel 50 per dag! Na enkele weken zorgt 1 vlo dus voor zo’n 1000 eitjes, die van het dier afvallen en in de omgeving terecht komen. Meestal is dit de huiskamer, honden- of kattenmand, bed en/of auto. Na een kleine 10 dagen komen de larven vrij uit de eitjes. Deze larven bevinden zich ook nog steeds in de omgeving en dus niet op het dier. Ze voeden zich met huidschilfers en de vloeienpoepjes die van uw huisdier afvallen. Na een tijdje verpoppen de larven. In het popstadium kan een vlo enkele jaren overleven! Het is dus heel belangrijk om de plaatsen in huis waar uw huisdier komt altijd goed te stofzuigen. De vlo komt uit de pop onder invloed van trillingen, die bijvoorbeeld ontstaan door een lopende hond. Als alle vlooien tegelijk uit hun pop cocon komen spreken we van een vlooienplaag. Om te kunnen overleven zijn vlooien afhankelijk van de huisdieren. Vroeger waren er voornamelijk problemen met vlooien in de zomermaanden. Tegenwoordig komt het vlooienprobleem het hele jaar door voor, mede door de centrale verwarming in de huizen.


Het ei-stadium: Vlooieneitjes zijn wit en ovaal en zijn met het blote oog niet te zijn. De eitjes worden op het huisdier gelegd. Ze plakken een paar uur aan de haren en vallen hierna van het huisdier en komen terecht in de leefomgeving van het dier. De eitjes bevinden zich dus in de leefomgeving van het dier en niet op het dier!

Het larve-stadium: De vlooienlarve is ongeveer 5 mm lang en lijkt wat op een vliegenmade, met harige uitsteeksels. De larve kan zich met deze uitsteeksels uitstekend vasthouden. Omdat de vlooienlarve lichtschuw is, verstopt ze zich op donkere plaatsen (zoals naden en kieren en in de vloerbedekking). Het larve stadium duurt gemiddeld 1 tot 2 weken, maar onder invloed van slechte klimaatomstandigheden kan dit stadium wel 7 maanden duren. In het larve stadium vervelt de larve 3 keer. Bij de laatste vervelling hult de larve zich in een cocon. Zo begint het popstadium. Als eenmaal het popstadium bereikt is kan een vlo wel 2 jaar overleven in de omgeving!

Problemen ten gevolge van een vlooienbesmetting:
• Jeuk, veel krabben, zich bijten ter hoogte van de staartwortel
• Kale plekken ter hoogte van de onderrug en staartwortel
• Huidwondjes ten gevolge van het vele bijten, krabben en schuren
• Bij jonge puppies en kittens kan er bloedarmoede ontstaan
• Lintwormen, vlooien dragen immers lintwormeitjes (eigenlijk larfjes) in zich
• Vlooienallergie

Als u wilt controleren of uw huisdier vlooien heeft kunt u dat het best als volgt doen: Aai uw dier tegen de haren in ter hoogte van de onderrug en staartwortel en bekijk de huid en vacht goed. Soms heeft u het geluk een toevallig passerende vlo te zien. Als dit niet het geval is dan kunt u op zoek gaan naar kleine zwarte korreltjes, dit zijn vlooienpoepjes en ze bestaan uit opgedroogd bloed.
Een vlooienkam is een uitstekend hulpmiddel om u huisdier regelmatig te controleren op vlooien.

Wat te doen bij een vlooienbesmetting:
Allereerst de omgeving behandelen. De meeste vlooien bevinden zich namelijk niet op uw huisdier maar in de omgeving. Bovendien bevinden zich hier ook nog eens de eitjes, larven en poppen. Veel en vaak stofzuigen is aan te raden. Verder kunt u uw huis sprayen met een goede vlooienspray. Let wel op als er vissen of vogels in de kamer aanwezig zijn. Zij kunnen namelijk niet goed tegen deze omgevingsspray.

Vervolgens alle huis(zoog)dieren tegelijkertijd behandelen met een goed vlooienmiddel, dat te verkrijgen is bij de dierenarts of dierenspeciaalzaak. Er zijn verschillende middelen op de
markt:
• Spuitbussen om op de dieren te sprayen, mand

en tapijtspray: belangrijk om eitjes en larven te doden

• Vlooienpoeder: goedkoop maar minder effectief

• Vlooienband: goedkoop maar minder effectief, zeker bij grotere honden niet aan te raden. Risico op vergiftiging
( de hond of kat kan de band afkrijgen en er op gaan knabbelen)
• Vlooienshampoo: werkt niet lang genoeg voor een goed resultaat

• Pilletjes door het voer: Programm: dit product voorkomt de voortplanting van de vlo, het doodt de vlooien echter niet. Dieren die al vlooien hebben of dieren met een vlooienallergie zijn hier dus onvoldoende mee geholpen

• Druppeltjes in de nek: dit is eigenlijk de beste manier om vlooien (en vaak ook teken) aan te pakken, zowel preventief als curatief. In onze kliniek gebruiken we de Frontline Combo en de Cyclio pipetjes. Het voordeel van deze producten is dat ze de vlooien in korte tijd doden nadat ze op ons huisdier hebben gezeten en dat ze de vlooien steriel maken. We voorkomen hiermee dus een (verdere) huisbesmetting. Het zijn zeer veilige producten waardoor ze ook op jonge dieren, drachtige dieren en zogende dieren gebruikt mogen worden. De stof verspreidt zich over de huid en gaat in de talgklieren zitten. Er is GEEN resorptie door de huid! Voor konijntjes raden wij de Frontline Spray aan

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

TEKEN
Teken komen de laatste jaren steeds meer voor, zowel bij mens als dier. Een teek is een klein bruin-grijs spinachtig insect. Ze leven vooral in struiken, bomen en hoog gras en komen overal in Nederland voor. Teken reageren op warmte en geur van passerende dieren en mensen, ze laten zich vallen en bijten zich vast in hun slachtoffer. Doordat de teek bloed zuigt zwelt zij op tot een grijs bolletje en wordt dan meestal pas ontdekt. Na enige dagen laat ze zich van haar gastheer vallen en is ze klaar om eitjes te gaan leggen. Net als bij muggen zijn het alleen de vrouwtjes die bloed zuigen. De mannelijke teken voeden zich met o.a. plantensappen.

De beet van een teek is vrijwel pijnloos en geeft maar weinig jeuk. Doordat de teek zich met haar mondhaken diep in de huid boort ontstaat er wel een wondje. Als u bij uzelf of uw huisdier rond de tekenbeet een rode kring ziet ontstaan is het raadzaam om met uw huisarts of dierenarts contact op te nemen. Zeker als de rode cirkel zich uitbreidt moeten we bedacht zijn op de ziekte van lyme. Indien de teek binnen de 24 tot (waarschijnlijk) 48 uur na de beet verwijderd wordt is er weinig risico op deze ziekte. Het percentage teken dat besmet is met de lyme bacterie wordt geschat op 10 tot 50 %.

Omdat onze huisdieren een dichte vacht hebben zijn de rode kringen niet duidelijk te zien. In een verder stadium van de ziekte kunnen zich echter ook andere symptomen, zoals o.a. koorts en gewrichtsklachten voordoen. Ook zien we soms verlammingsverschijnselen in het aangezicht. Gelukkig is de ziekte van Lyme goed te behandelen met antibiotica.

Levenscyclus van de teek:
De volwassen teek is een diertje dat zich vooral ontwikkelt in het voor- en najaar. In de tussenliggende periode zijn er wel teken maar vooral de fases tussen ei en teek in, de zogenoemde nimfen. Deze nimfen of tussenfases zijn voor de mens en de huisdieren niet gevaarlijk.
Ze zuigen namelijk wel bloed maar doen dit op kleinere gastheren zoals wilde muisjes en konijnen. De ontwikkeling van ei tot volwassen teek duurt ongeveer 3 tot 5 maanden. De volwassen vrouwelijke teek heeft een bloedmaaltijd nodig om eitjes te leggen. Als zij zich op mensen of dieren vastbijt om bloed te zuigen lopen ze het risico besmet te worden met de ziekte van lyme.

Snel verwijderen
Hoe eerder u de teek verwijdert (uiterlijk binnen 24 uur) hoe minder risico u loopt dat de eventuele besmetting overgebracht wordt. Gebruik voor het verwijderen van de teek uitsluitend een tekentang en ga niet zitten draaien met uw vingers, en pincet of en watje met alcohol. U vergroot dan de kans op besmetting en bovendien bestaat het risico dat het kopje van de teek achterblijft en kan gaan ontsteken. Als het u niet lukt de teek te verwijderen, ga dan met uw dier naar de dierenarts of zelf naar de huisarts. Na het verwijderen van de teek kunt u het wondje desinfecteren met bijvoorbeeld een betadine product. Ontsmet ook de tekentang en schrijf de datum waarop u een teek heeft verwijderd op in uw agenda. Zo weet u achteraf bij het verschijnen van bepaalde symptomen dat er rekening gehouden moet worden met de ziekte van lyme. Voorkomen is natuurlijk beter dan genezen! Voor de hond en de kat is er de Frontline Spray en Frontline spot on. Ook zijn speciale tekenbanden op de markt. Helaas is het zo dat deze middelen ons geen 100 % garantie geven maar ze zijn zeer zeker aan te bevelen als u in een gebied woont waar veel teken zitten (Limburg is zeker een gebied waar vel teken voorkomen!). Ook is een dagelijkse tekencontrole aan te raden in de periode van het jaar dat de tekenplaag voorkomt (zie boven). Controleer ook uw eigen lichaam elke avond, zoals uw oksels, knieholtes en achter uw ogen. Doe hetzelfde bij uw hond, leer hem op zijn rug te liggen en controleer hem zorgvuldig. Door deze dagelijkse zorg kan veel ellende bespaard blijven!

 

Met dank aan: www.parkstaddierenzorg.nl
Datum: 27-03-2011