27-05-2012    



Het gedrag en lichaamstaal van uw hond beter begrijpen


Hoe tweebenigen en viervoeters met elkaar communiceren - een korte vergelijking
Als mensen met elkaar communiceren, wordt. het grootste deel van de informatie via geluiden, via woorden dus, overgebracht. Elk woord staat voor een toestand, een ding of een bezigheid. Door de verschillende woorden met elkaar te verenigen, kunnen we ook ingewikkelde en abstracte zaken aan een ander meedelen, als die tenminste dezelfde taal spreekt. Ontmoeten we echter iemand die een andere taal spreekt, dan zijn de mogelijkheden om ons verstaanbaar te maken veel beperkter. Toch is fundamentele communicatie mogelijk door middel van mimiek en gebaren, maar ook door de toon van de stem. Een bepaald deel van de manier waarop we ons uitdrukken is namelijk aangeboren en dus bij iedereen het zelfde. Honden hebben als sociaal levend wezen net als de mens een rijk scala aan uitdrukkingsmogelijkheden om elkaar te begrijpen. De communicatie bij honden loopt bovendien grotendeels via de lichaamstaal. In tegenstelling tot de menselijke lichaamstaal kent die van de hond veel meer varianten. Karakteristieke lichaamshoudingen, zoals de stand van staart en oren, laten de ander zien of hij vriendschappelijk en vreedzaam gezind is, of juist vijandige bedoelingen heeft. Veel hondeneigenaren is het een raadsel waarom de ontmoeting van hun viervoeter met hond X uitmondt in een uitgelaten stoeipartij, terwijl de ontmoeting met hond Y juist uitdraait op bijten. Een goede waarnemer kan echter aan de veranderende lichaamshouding van beide dieren zien of hun aanvankelijke verkrampte imponeergedrag zal eindigen in een vreedzaam samenzijn of in bijten.

De uitdrukkingsvormen zijn aangeboren en specifiek voor de soort, en. dus bij alle honden gelijk. Om die signalen in een situatie juist te kunnen gebruiken, moeten jonge honden wel de gelegenheid krijgen hun gedrag te oefenen in de omgang met soortgenoten.

Dit is bijzonder goed te zien bij pups. Dreigementen, verzoenende en onderdanige gebaren zijn weliswaar aangeboren, maar meestal leren de pups op weinig zachtaardige wijze van de ouderen dat ze de volwassen leden van de roedel niet zo uitbundig mogen begroeten als de pups in het nest. Ze begrijpen al snel dat verzoenend gedrag eerder tot succes leidt.
 

De sleutel tot begrip Wilt u uw hond echt leren begrijpen en wilt u leren hoe u met hem moet communiceren, dan moet u zich houden aan de volgende punten:

1. U moet bereid zijn uw hond te accepteren als een andersoortige partner. Wie de hond alleen als gebruiksvoorwerp ziet, om het erf te bewaken of te helpen bij de jacht, wie in hem alleen een sportief hulpmiddel ziet dat bij de hondentraining kadavergehoorzaam moet zijn, zal nooit een succesvolle samenwerking met het dier krijgen. De hond is de dupe van een dergelijke relatie, want hij wordt vaak bestraft voor een verkeerd begrepen reactie en uiteindelijk aan de kant gezet omdat hij niet voldoende presteert. De hond beschouwen als vervanger van een kind is echter ook niet eerlijk ten opzichte van het dier. Het gedrag van de hond wordt dan ook verkeerd ge´nterpreteerd en zijn reacties worden vermenselijkt. Veel problemen zijn een gevolg van dit misverstand: verkeerd begrepen dierenliefde krijgt de hond veel privileges van een hoger in rangorde staande hond. Als de hond dan handelt als de hogere in rang, onstaan er problemen in de relatie tussen mens en hond.

2. U kunt uw viervoeter alleen begrijpen als u het 'hondse' scala van gedragingen kent. Heel veel gedragingen die wij als abnormaal of als probleemgedrag beschouwen, zijn, zoals de Engelse gedragsstherapeut John Fisher dat zo trefffend formuleert, normale gedragingen op de verkeerde plaats op het verkeerde moment.

3. U moet leren begrijpen hoe de hond menselijk gedrag interpreteert. Een voorbeeld: iemand die lachend op ons afkomt en daarbij ter begroeting zijn hand uitsteekt, zien wij als vriendelijk en ongevaarlijk. De hond ziet datzelfde gebaar echter als bedreigend. Er komt iemand met blikkerende tanden min of meer provocerend op hem af en probeert hem aan te raken zonder dat de hond hem eerst heeft kunnen besnuffelen.

4. U moet uw hond als individu begrijpen. Alleen door goed te kijken, kunt u het eigen karakter van uw hond leren kennen, want uiteraard reageren niet alle honden in alle situaties hetzelfde. Ze zijn verschillend naargelang hun erfelijke aanleg. Er zijn gevoelige, onverschillige, flegmatieke, zeer actieve, zelfbewuste en angstige honden met een hoge of lage prikkel drempel. Angstige honden zien bijvoorbeeld in veel menselijke gebaren een bedreiging en reageren daarop overeenkomstig. Evenwichtige soortgenoten die minder gevoelig zijn voor signalen zien de menselijke gebaren daarentegen niet als bedreigend en reageren dan ook. anders. Naast erfelijke factoren wordt het gedrag van een hond ook in hoge mate bepaald door de individuele omgeving.
 

Belangrijk:
U kunt de gedragsontwikkeling van uw hond in hoge mate be´nvloeden, want u bent degene die zijn omgeving bepaalt!

Zo zal een gevoelige hond, die nauwelijks heeft geleerd om te gaan met een onbekende situatie omdat zijn eigenaar hem daarmee niet in contact gebracht heeft , in veel situaties angstig of panisch reageren. Een andere hond, die van jongs af aan buitenshuis diverse dagelijkse situaties heeft meegemaakt, zal daarentegen niet zo snel uit zijn evenwicht raken.

Oostland-Diensthonden&Opleidingen
 

Met dank aan: Jan Oostland
Website: www.oostland-diensthonden-opleidingen.nl
Datum: 27-05-2012