29-04-2012    

Afscheid nemen van uw huisdier

Veel dierenvrienden hebben het al eens meegemaakt: het afscheid nemen van een geliefd dier. Toch zal het nooit wennen, want voor velen is het een groot verdriet waar eigenlijk geen woorden voor zijn. Onze dieren behoren immers tot de liefste wezens die we kennen en de band tussen mens en dier is vaak diep. Maar hoe neem je afscheid en wat kun je doen om dit afscheid te nemen? Een inspirerend artikel over afscheid nemen van je dier.

Josephine Veering schreef een boek over dit thema en ontwikkelde vanuit haar uitgeverij Miramah House een aantal producten over de rouwverwerking bij de dood van een geliefd dier. De response is groot, meer producten staan op stapel: ,,Rode draad is de erkenning voor een groot, relatief onbekend verdriet.” Het boekje is verkrijgbaar bij uw WHG Dierenarts
 

De beslissing
Het is verdrietig, maar ook mooi als een oud dier vredig overlijdt in zijn slaap. In veel gevallen is dat helaas niet zo en moet u, in overleg met de dierenarts, ervoor kiezen het dier te laten inslapen. Dit is een heel moeilijke beslissing waar de dierenarts u bij kan helpen, maar die u uiteindelijk zelf moet nemen. Het is voor veel mensen een worsteling die jaren later nog vragen op kan roepen. Daarom is het belangrijk dat u de beslissing in een groot vertrouwen kunt maken, dat u eenvoudigweg ‘weet’ dat dit het juiste is.
Het kan u helpen om u zo veel mogelijk te verplaatsen in het dier, om contact te maken met het dier. Je ‘voelt’ het als het dier heel erg lijdt en de dood een verlossing is. De dierenarts kan dit voor u bevestigen.

Het moment
Maar dan, het moment. Het moment waarop je elkaar los moet laten. De dierenarts zal er alles aan doen dit goed te begeleiden, maar u voelt de tranen in uw buik. Het is een moment van oprecht verdriet, de andere kant van de liefde. Probeer u niet groter voor te doen en als er tranen zijn, laat ze komen. Ook de dierenarts is een dierenvriend en kent de pijn van het afscheid. Hoe moeilijk het ook is: probeer er bij te zijn, het dier voelt uw aanwezigheid en wordt er rustiger door. De beleving van het moment heeft vaak een heilzame werking, niet alleen voor volwassenen, maar ook voor kinderen. Bovendien zijn er dan minder twijfels, vragen en spijt achteraf. Het is duidelijk en u was er tot het einde bij.
 

Het lichaam
In veel gevallen blijft het gestorven dier bij de dierenarts, waar het in goede handen is. Veel mensen weten immers niet wat ze met een gestorven dier moeten doen. Dat is begrijpelijk, maar er is eigenlijk veel voor te zeggen om het mee naar huis te nemen om er een echt afscheid van te maken. Als u uw dier thuis nog een dag in zijn mandje legt of op een favoriet plekje, krijgt u op een natuurlijke manier de tijd om te wennen aan wat er is gebeurd. U kunt bloemen over hem strooien, kaarsjes branden, muziek spelen, bekenden van het dier laten komen om ook afscheid te nemen. Ook de andere aanwezige dieren kunnen snuffelen aan hun gestorven kameraad en op hun eigen manier afscheid nemen. Voor dieren hebben we weliswaar geen rouwkaarten en condoleancebezoeken, maar waarom eigenlijk niet?

Het lichaam, daarna
Als u een tuin heeft, en het mag in uw gemeente, kunt u uw dier zelf in de tuin begraven. Een mooiere herinneringsplek is er misschien niet! Daarnaast kunt u het dier laten begraven op de dierenbegraafplaats of laten cremeren in het dierencrematorium. De meesten kunnen het dier ook namens u ophalen bij de dierenarts. Begraven of cremeren is een keuze; beiden bieden ruimte voor een persoonlijk afscheid en een mooie herinnering.
 

Het afscheid
Afscheid nemen is een heel persoonlijk iets. Voor de één is een kaarsje genoeg, de ander maakt er een echte ceremonie van. Neem in ieder geval de tijd en ruimte om ‘iets’ ten afscheid tegen het dier te zeggen, al dan niet hardop. Veel mensen hebben op de een of andere manier nog spijt van iets. Jaren later kan die spijt nog steeds omhoog komen als er over het dier wordt gepraat. Meestal gaat het om kleine dingen, maar het is belangrijk er ruimte voor te maken. Zeg die dingen en voel hoe verlichtend dit werkt.  Een foto neerzetten, een kaarsje branden, alle handelingen die we bij het rouwen om een geliefd mens heel gewoon vinden, werken ook bij het afscheid van een geliefd dier.

Het afscheid, maar later
Afscheid nemen is iets dat je ook veel later nog kunt doen. Sommige mensen realiseren zich pas jaren later dat ze nooit écht afscheid van hun dier hebben genomen, omdat de emoties eigenlijk te groot waren. Heel veel mensen, vergis u niet, krijgen tranen in hun ogen als ze spreken over een geliefd dier dat ze hebben gekend. Heel veel mensen lopen rond met iets dat ze hadden willen zeggen en/of vragen tegen/aan dat dier. Door rustig te gaan zitten, het dier in de verbeelding op te roepen (of naar een foto van het dier te kijken) en er tegen te ‘praten’, kunt u alsnog afscheid nemen en communiceren. Werkelijk, het helpt.
 

De herinnering
Herinneringen worden zoeter met het verstrijken van de tijd. Soms niet, soms steekt de pijn en springen de tranen weer in je ogen. Als u open bent over uw gevoelens, zult u versteld staan van het aantal mensen dat dit herkent. Juist het afscheid van een dier kan onverwacht grote gevoelens oproepen, ook jaren later. Veel mensen blijven over hun dier dromen, veel mensen ‘zien’ hun dier op een zeker moment en zijn ervan overtuigd dat er sprake is van een weerzien. Deze gedachte geeft rust en ruimte. Onze geliefde dieren blijven altijd in onze dromen en ons hart.

Bedanken
En verder? Bedank! Bedanken heeft zo’n prachtige lading en kracht. De afscheidspijn is niets anders dan de andere kant van de liefde.

Bedankt!
Bedankt dat je er was!
Bedankt voor al die heerlijke, mooie momenten!
Bedankt voor wat je me leerde!
Bedankt!
 


 

Met dank aan: WHG Dierenartsen
Website: www.whgdierenartsen.nl
Datum: 29-04-2012