26-02-2011    

Het oog van de hond

Door Rudi van den Dijck, Hondentips Magazine

De bouw van het oog van onze hond lijkt sterk op de bouw van ons oog. Er zijn wel een paar verschillen die laten zien dat de hond een ander blikveld heeft en de dingen anders ziet dan wij. Het oog van de hond wordt door de lens in twee delen verdeeld. Als de hond groeit, groeit de lens mee vanuit een laag levende cellen die er omheen zit, deze laag noemen we de lenscapsule.

Het oog heeft drie lagen:
1. De harde oogrok
2. Vaatvlies
3. Netvlies

Het vaatvlies bestaat ook uit drie delen: de iris, het corpus ciliare (letterlijk: straallichaam) en de choro´dea, die zeg maar een reflecterende laag bevat.

De iris is een spier die de vorm heeft van een ring. Deze spier werkt eigenlijk net zoals de sluiter van een fototoestel.

Het straallichaam is een ring van weefsel, achter de iris. Hieraan zijn ligamentjes gehecht waarin de lens is opgehangen en waarmee deze van vorm kan veranderen. Op die manier wordt het beeld scherpgesteld. Het straallichaam geeft ook vocht en daarmee samenhangend ook voedingsstoffen af aan het hoornvlies.

Het netvlies is de lichtgevoelige binnenste laag van het oog. Het is bezaaid met lichtgevoelige cellen: de kegeltjes en de staafjes. Bij voldoende licht onderscheiden de kegeltjes kleuren. Maar de hond heeft slechts 5% van de lichtgevoelige cellen in kegelvorm. Hieruit zou blijken dat de hond grotendeels kleurenblind is en vrijwel enkel zwart, wit, en grijsnuances waarneemt.
In het donker zien honden beter dan mensen omdat het netvlies voornamelijk lichtgevoelige staafjes telt. Dit is mogelijk door de aanwezige reflecterende laag die onder deze staafjes zit die er geconcentreerd licht naar weerkaatst.

Voor wilde hondachtigen is dit natuurlijk een pluspunt, zij moeten vaak jagen in schemerlicht. Honden zijn heel precies in het zien van bewegingen op grote afstand. Dingen die stilstaan zien ze dan weer minder goed. Zo kan een hond perfect een door de lucht zwevende tennisbal vangen maar soms niet eens een bal vinden die niet zo ver van hem vandaan ligt.

De oogleden van de hond zijn ook bijzonder. Onder het bovenste ooglid vind je de traanklier die ervoor zorgt dat het hoornvlies vochtig blijft en niet ontstoken raakt.

Het oog van de hond heeft een speciaal bevochtigingssysteem om te voorkomen dat de ogen voortdurend tranen en toch weer niet te droog worden. Zowel in het bovenste als in het onderste ooglid is een kort buisje aanwezig in de binnenste ooghoek. Deze lopen samen tot een enkele traanbuis, die net zoals bij ons het traanvocht afvoert naar de neusholte.

De oogwimpers: zowel bovenste als onderste oogleden hebben wimpers.

Het derde ooglid: gaat grotendeels schuil onder het onderste ooglid en fungeert als een soort ruitenwisser. Het is een mechanisme voor het verwijderen van vuiltjes. Je zult dit ooglid niet vlug zien maar als het toch zichtbaar wordt kan het zijn dat je hond ergens last van heeft en kun je dit het best even melden bij je arts.


Wat zegt mijn hond met zijn ogen?

Heb jij toevallig iemand die nu in je buurt zit? Nu moet je even niks zeggen en deze persoon een tijdje rechtstreeks in de ogen blijven aankijken. Als er niemand is moet je het straks maar eens uitproberen.

Wat gebeurt er?
Ik hoop dat jullie nu geen ruzie hebben. Maar zoals je misschien zelf al ooit eerder gemerkt hebt, het langdurig aankijken van iemand geeft een onaangenaam gevoel.


Ook honden kunnen signalen via de ogen opmerken en daarmee iets zeggen.


Als de hond rechtstreeks in de ogen kijkt, zegt hij eigenlijk: "Ik daag jou uit! Hou daar onmiddellijk mee op! Ik ben hier de baas, dus wegwezen jij" Een actief dominant-agressief signaal, meestal van een zelfverzekerde hond die een conflict met een ander levend wezen niet uit de weg wil gaan. Kijk je zo'n hond rechtstreeks in de ogen dan vraag je om moeilijkheden.

Wat je dan het beste kan doen is je ogen afwenden. Je zegt dan eigenlijk:"Ik zoek geen moeilijkheden! Ik accepteer het feit dat jij hier de baas bent!"
Het is eigenlijk een gebaar van onderworpenheid, met een ondertoon van angst. Iemand zei laatst dat hij niet zomaar zou toe laten dat een hond dominant gedrag zou vertonen ten opzichte van hem. Nu, bij je eigen hond akkoord. Maar als ik een hond op straat tegen kom dan heb ik echt geen zin om even de macho uit te gaan hangen. Dus wat mij betreft, kijk ik voor alle zekerheid wel even de kat uit de boom.
Een hond die met zijn ogen knippert, vraagt eigenlijk op deze manier om confrontaties te vermijden. "Van mij heb je niets te vrezen"

Het knipperen voegt een vredelievend gebaar toe aan het dreigende staren en verlaagt het niveau van confrontatie zonder al te veel gezichtsverlies.

Laatst zei iemand me zelfs dat uit onderzoek is gebleken dat mensen die regelmatig met hun ogen knipperen veel sympatieker overkomen.

Zit die persoon die je net hebt aangekeken nog steeds in de buurt? Begin maar te knipperen...

Met dank aan: Rudi van den Dijck
Website: www.hondentips.com
Datum: 26-02-2011