12-02-2012    

Nooit, Nooit, Nooit troosten.

Pups moeten in hun eerste weken erg veel meemaken en leren. Probeer elke kennismaking positief te laten verlopen. Elke positieven ervaring zet een stempel op de hond. Zo is dat ook met een negatieve ervaring. Na een nagatieve ervaring is het echt nog geen verloren zaak. Wanneer u merkt dat er iets vervelends is gebeurd, zoekt u direct precies dezelfde situatie op en zorgt dat dat de volgende confrontatie wel goed verloopt. Door dit een aantal keren te herhalen zal de negatieve ervaring langzaam slijten om uiteindelijk helemaal te worden vergeten. U moet er echter wel mee aan de gang.

Hoe pakt u dit aan !!!!!
Als er iets gebeurt waarvan u merkt dat de pup het eng vindt, schrikt of pijn heeft, nergeert u de pup volledig!!!. Dit klinkt wreed, maar is het absoluut niet. U kunt uw pup namelijk leren bang te zijn. U bent de roedelleider, de pup leert van u wat normaal is in de wereld en wat niet. Wanneer u pup ergens van schrikt en u gaat hem troosten of u laat merken dat u zelf ook schrikt of bang bent, bevestigt u dat het inderdaad erg eng was, dat de pup helemaal gelijk had dat hij zo schrok. Dit wordt nog eens versterkt als u zo'n zelfde situatie de volgende keer ontloopt, omdat u bang bent dat de pup weer zal schrikken. U geeft aan dat zijn angst normaal is.

WAT DOET U DAN WEL?
Als de pup alleen schrikt van iets, bv een rotje een fanfare orkest of onweer, loopt u gewoon door. U negeert de schrik volledig, doe net of u niets gemerkt heeft. De pup zal na zijn schrik naar u opkijken en merken dat de baas helemaal geen reactie geeft op het geen waar hij van geschrokken is. Hij komt dan tot de conclusie dat het geen gevaarlijke situatie is. Bij pijn is het niet veel anders. Wanneer u bv. op een pootje gaat staan of hij wordt misschien gebeten door een andere hond en de pup schrikt, gilt heeft pijn, ook dan negeert u de pup. Niet gelijk oppakken, niet gelijk kijken of er wat aan de hand is, niet zelf in paniek raken, zelfs niet direct naar de pup kijken. Laat hem het maar even uitzoeken. Dit is HEEL moeilijk. Tel tot tien en wacht tot de pup tot rust is gekomen en niet meer gilt, het liefst nog tot hij zelf iets anders gaat doen. Pas dan gaat u kijken of er echt iets aan de hand is. Meestal valt de schade mee en is er niets aan de hand. Door de pup even te laten met zijn narigheid, wordt niet alleen de pup veel sterker en zelfstandiger, maar ook voorkomt u dat hij daarna gelijk bang zal zijn voor voeten of andere honden enz. Wanneer u direct ziet, dat er na een aanvaring met een andere hond veel bloed vloeit of zijn pootje heeft een onnatuurlijke houding nadat u er heeft op gestaan is het iets anders. Dan handelt u direct. Maar slechts zelden is dat het geval, reageer dus niet te gemakkelijk.

Maar het allerbelangrijkste is, ook wanneer er wel echt iets aan de hand is, is dat u uw hond NOOIT, NOOIT, ECHT NOOIT TROOSTEN MAG. Hoe lief het ook bedoeld is, u maakt uw hond bang. En bedenk dan dat angst afschuwlijk is om mee te moeten leven, ook voor onze honden.
 

Met dank aan: Gwenna en Lydia
Website: www.hondenschool-lady.nl
Datum: 12-02-2012