04-12-2011    

 WHG Dierenziekenhuis Rotterdam, Pascalweg 4,3076 JP Rotterdam, T 010-4925151: www.whgdierenartsen.nl

N.B. De teksten van onze hand-outs worden vervaardigd aan de hand van niet alleen wetenschappelijke literatuur, maar ook van onze eigen inzichten op basis van persoonlijke ervaringen. Daarom kan de informatie voor een deel afwijken van de gangbare literatuur.

Hoe past u een zalf toe in oog of oor?
Het zalven of druppelen van oog en oor kan een ware beproeving zijn voor dier en eigenaar. Dit is vervelend voor beiden Ún voor de dierenarts want deze zou liefst het dier zo snel mogelijk van zijn of haar klacht af helpen. Dit lukt natuurlijk het best als het zalven vlot en gemakkelijk gaat. Om u te helpen zo gemakkelijk mogelijk oren en ogen te zalven hebben we een aantal tips en voorbeelden verzameld.

1: probeer het zalven zo ‘leuk’ mogelijk te maken voor uw huisdier. Bijvoorbeeld door het te doen tijdens het spelen, of door het toedienen van de zalf te vervolgen met een beloning, zoals een koekje of een spelletje met de favoriete bal.

2: Kies een rustige omgeving uit, of een omgeving waar het dier zich het best laat behandelen. Sommige dieren laten zich op een tafel beter behandelen dan op de grond. Dit is natuurlijk gemakkelijker toepasbaar bij een kat dan bij een Duitse Dog!

3: Zorg dat de zalf reeds klaarstaat voor u begint. Als het dier het openen van de verpakking hoort kan het zijn dat het al ‘weet wat er gaat komen’ en dan bij voorbaat alle medewerking weigert…

4: Het zalven zelf:
Bij het zalven van een oog stelt men zich bij voorkeur op achter het dier. De kop wordt ondersteund met de ene hand en de andere hand bedient de tube. De bovenste oogleden van een hond zijn vrij beweeglijk. Hierdoor is het mogelijk deze zo ver naar achter te trekken dat het oogwit zichtbaar wordt. Door dit te doen met de muis van de hand waarin zich de tube bevindt kan de zalf of de oogdruppel gemakkelijk op dit oogwit worden gedeponeerd. Tegelijkertijd kan met de duim van de andere hand het onderste ooglid open worden gehouden. Knijp vervolgens het ooglid dicht waardoor de zalf zich kan verspreiden.


Bij het zalven van een oor dient men zich bewust te zijn van de bouw van een honden- of kattenoor. Het oor bestaat namelijk uit een verticale gehoorgang en een horizontale gehoorgang. Dit zorgt ervoor dat het trommelvlies moeilijk bereikbaar is. Dit is lastig bij het bekijken van dit trommelvlies, maar fijn bij het zalven! Het is namelijk bijna niet mogelijk ‘te diep’ te zalven en zo het trommelvlies te beschadigen.

De procedure is als volgt:
Til het oor van hond of kat op, zodanig dat de gehoorgang zichtbaar wordt. Plaats de tube diep in de gehoorgang. Meestal wordt een tuitje meegeleverd of is de tube voorzien van een tuitje waarmee de zalf in de gehoorgang gebracht kan worden. Zorg ervoor dat de tube verticaal blijft, zodat men niet per ongeluk te diep kan gaan.

Na het inbrengen van de oorzalf wordt het oor aan de basis vastgenomen en kan even gemasseerd worden om de zalf goed te laten verspreiden. De hoeveelheid zalf die ingebracht dient te worden is afhankelijk van het middel. Bij oogzalven gaat het vaak om een kleine hoeveelheid. Bovendien is deze hoeveelheid goed af te meten omdat men ziet wat men doet. Zo zijn druppels te tellen en de lengte van een ‘worstje’ oogzalf goed in te schatten.

Bij oorzalven is er veel variatie: van enkele druppels tot het opvullen van de gehele gehoorgang. Meestal wordt dit vermeld op de verpakking of in de bijsluiter. Het is niet verstandig de aangegeven hoeveelheid te overschrijden of er minder van te geven. Als richtlijn kan gesteld worden dat druppels voor het oor vaak in kleine hoeveelheden worden gegeven en zalf overvloedig ingebracht wordt. Let erop dat bij het uitnemen van de tube rekening gehouden wordt met het feit dat sommige tubes elastisch zijn, waardoor ze de zalf opnieuw opzuigen bij te vroeg loslaten. Zorg er dus voor dat u de tube pas terug laat veren na het verwijderen uit het oor.

Met dank aan: WHG Dierenartsen
Website: www.whgdierenartsen.nl
Datum: 04-12-2011